محمد خضری

شرح واقعه

شب ۱۸ دی ساعت ۸ شب از سرکار تعطیل شد زنگ زد گفت الان میام ولی بعدش تلفن ها قطع شد خبری ازش نشد صدای شلیک میومد خیلی ترسیدیم ولی گفتیم حتما میاد شاید رفته پیش دوستاش ساعت ۱ شب رفتیم بیرون که دیدیم دارن خون هارو میشورن رفتیم کلانتری رفتیم بیمارستان الغدیر بومهن که اونجا یه عکس نشونمون دادن بی هوش بود نگفتن زنده است یانه از فرداش همه زندان های اون اطراف گشتیم کهریزک گشتیم یه هفته وسط هزاران جنازه کهریزک گشتیم بعد یه هفته پیداش کردیم ۲۵ دی روز تولدش خاکسپاریش بود با اصابت دوتا گلوله جنگی از پشت سر یکی به قلب یکی به کلیه جان داد ما نمیدونیم که داشته بر می گشته خونه روی موتور زندنش یا دیده دارن مردم رو میکشن رفته توی اعتراضات ،هیچی بهمون نمیگن فقط میگن بیاین امضا کنین ما اعلام کنیم شهیده هرچی میگن ما انقد پول میدیم هی رقم میبرن بالا ولی مامانم قبول نمیکنه بااینکه وضیعتش خیلی بده ولی پولی که بوی خون داداشم و اون همه جوان بده رو نمیخوایم و اون شب گلوله به داداشم زدن ولی کل خانواده رو کشتن ما ۴ نفر دیگه زندگی نکردیم ماهم مردیم فقط نفس میکشیم