ناصر نصیری

شرح واقعه

بر اساس روایت خانواده و شاهدان، شامگاه ۱۹ دی‌ماه، ناصر نصیری در حالی که از ناآرامی‌های اطراف محل سکونتش اطلاع دقیقی نداشت، برای خرید نان از خانه خارج شد. پس از بازگشت، نان را به خانواده تحویل داد و گفت که برای دقایقی در سرِ کوچه می‌ماند و به‌زودی به خانه بازخواهد گشت. در آن زمان، با وجود تجمعی که مقابل پایگاه بسیج محله شکل گرفته بود، در داخل خانه صدای خاصی شنیده نمی‌شد و تنها از برخی پنجره‌ها شعارهایی به گوش می‌رسید. حدود ساعت ۷:۴۵ عصر، آخرین تماس تلفنی با او برقرار شد و اطمینان داد که به‌زودی به خانه بازمی‌گردد. چند دقیقه بعد، اعضای خانواده چندین بار با تلفن همراه او تماس گرفتند، اما خطوط تلفن قطع بود و امکان برقراری ارتباط وجود نداشت. حدود ساعت ۸:۱۵ شب نیز صدای تیراندازی در محل شنیده شد. اعضای خانواده و نزدیکان، نگران از بی‌خبری او، به محل رفتند و مقابل پایگاه بسیج با حجم زیادی از خون بر زمین روبه‌رو شدند. آن‌ها از هم‌محله‌ای‌ها، آشنایان و افرادی که در محل حضور داشتند، سراغ ناصر نصیری را گرفتند و همچنین از نیروهای مستقر مقابل پایگاه بسیج پرسیدند که آیا اتفاقی رخ داده است یا خیر. اما همه اظهار بی‌اطلاعی کردند و هیچ‌کس اطلاعاتی در اختیار خانواده قرار نداد. خانواده همچنان تصور می‌کردند که شاید او بازداشت شده باشد و هرگز احتمال نمی‌دادند هدف شلیک مستقیم قرار گرفته باشد. آن‌ها ساعت‌ها در شهرک‌های اطراف، پایگاه‌های بسیج، پاسگاه‌های مختلف، پلیس و دیگر مراکز مرتبط به دنبال او گشتند، اما هیچ خبری از وی به دست نیاوردند. حدود ساعت ۱۱ شب، یکی از کسبه محل که ناصر نصیری را می‌شناخت، به خانواده اطلاع داد که در آن محدوده فردی بر اثر تیراندازی مجروح شده و احتمالاً به بیمارستان منتقل شده است. پس از آن، جست‌وجو در بیمارستان‌های اطراف آغاز شد و سرانجام حدود ساعت ۱ بامداد، نام ناصر نصیری در بیمارستان تریتا پیدا شد. در ابتدا، مسئولان بیمارستان درباره وضعیت او توضیحی ارائه ندادند و از خانواده خواستند منتظر حضور پزشک بمانند. هم‌زمان، پس از وصل شدن خطوط تلفن، اعضای خانواده بارها با تلفن همراه او تماس گرفتند، به این امید که شاید پاسخی دریافت کنند. اما دقایقی بعد، پزشک خبر داد که ناصر نصیری جان خود را از دست داده است. با شنیدن این خبر، همسر و دختران او در شوکی عمیق فرو رفتند و دنیایشان در یک لحظه تیره و تار شد.