8 Ocak
Mohammad (Milad) Beiranvand
19 Dey günü saat 20.20'de, Hürremabad'da Şehid Ayni Caddesi'nin girişinde Muhammed (Milad) iki kurşunla vuruldu; biri böğrüne, diğeri köprücük kemiğine isabet etti. Akciğeri ağır şekilde hasar gördü ve aldığı yaralar yaşamını tehdit edecek kadar ciddiydi. Aktarılan anlatıma göre, o korkunç anlarda güvenlik güçleri yaralı bedenini götürmeye çalıştı. Ancak olay yerindeki cesur insanlar, kendi hayatlarını da riske atarak buna engel oldular ve onun götürülmesine izin vermediler. Sonunda hastaneye kaldırıldı, fakat sağlık ekibinin tüm çabalarına rağmen kurtarılamadı. Saat 20.00 ile gece 01.00 arasında telefon hatları kesikti. Hatlar yeniden açıldığında telefonunu aradık ve yabancı biri cevap verdi. O anda korkunç bir şey olduğunu anladık, ancak nerede olduğunu bilmiyorduk. Umutsuz arayışımız hastane hastane sürdü. Sonunda, hayatını kaybetmesinden dört ya da beş saat sonra onu bir hastanenin morgunda bulduk—tek başına, arayışımızın son durağında.
- Yaş
- 40
- Şehir
- Khorramabad
- Tarih
- 2026-01-09
- Tüm durumlar
- Aile raporu
Hayat hikayesi
19 Dey günü saat 20.20'de, Hürremabad'da Şehid Ayni Caddesi'nin girişinde Muhammed (Milad) iki kurşunla vuruldu; biri böğrüne, diğeri köprücük kemiğine isabet etti. Akciğeri ağır şekilde hasar gördü ve aldığı yaralar yaşamını tehdit edecek kadar ciddiydi. Aktarılan anlatıma göre, o korkunç anlarda güvenlik güçleri yaralı bedenini götürmeye çalıştı. Ancak olay yerindeki cesur insanlar, kendi hayatlarını da riske atarak buna engel oldular ve onun götürülmesine izin vermediler. Sonunda hastaneye kaldırıldı, fakat sağlık ekibinin tüm çabalarına rağmen kurtarılamadı. Saat 20.00 ile gece 01.00 arasında telefon hatları kesikti. Hatlar yeniden açıldığında telefonunu aradık ve yabancı biri cevap verdi. O anda korkunç bir şey olduğunu anladık, ancak nerede olduğunu bilmiyorduk. Umutsuz arayışımız hastane hastane sürdü. Sonunda, hayatını kaybetmesinden dört ya da beş saat sonra onu bir hastanenin morgunda bulduk—tek başına, arayışımızın son durağında.
Anıt anlatısı
**Muhammed (Milad) Beyranvend'in Anısına — Dey Ayının Soğuğunda Sönen Bir Yıldız** O günden sonra hiçbir Dey ayı artık eskisi gibi olmadı. Hayatımızın takviminde sonsuza dek donmuş bir kışa dönüştü. Hürremabad'daki Şehid Ayni Caddesi, bütün kâbuslarımızın kesiştiği yer oldu. 19 Dey'de sevgili Muhammedimiz, Miladımız, silah sesleri ve acımasızlığın ortasında, baharın ilk çiçeği daha açamadan koparılır gibi aramızdan ayrıldı. O geceyi nasıl unutabiliriz? Telefonların sustuğu, şehrin nefesini tutmuş gibi olduğu o geceyi… İnsanlar yaralı bedenini koruyabilmek için ellerinden gelen her şeyi yaptı; sanki içinde hâlâ bu şehrin son umut atışlarını taşıdığını biliyorlardı. Hastaneye ulaştırıldın, ama ölüm yardım yetişmeden önce seni bizden aldı. Seni arayışımız bitmek bilmeyen bir kâbusa dönüştü. Hastane hastane, sokak sokak dolaştık. Sen artık aramızdan ayrıldıktan dört ya da beş saat sonra, seni bir hastanenin morgunda, yapayalnız bulduk. Öylesine soğuktun ki, sanki tarihin bütün kışı bedenine işlemişti. Hafızamızda kalan son görüntün artık gülüşün değil, hiç ait olmadığın o morgun yalnızlığı oldu. Milad, bu toprakların gökyüzünü kanlarıyla yıldızlara çeviren sayısız insandan birisin. Artık aramızda değilsin; ama bu şehrin her sokağında, seni anarken gözyaşı döken her annede ve yüreğimizde taşıdığımız sessiz acıda yaşamaya devam ediyorsun. Sana yas tutuyoruz; ama yasımız sessiz değil. Senin adın, Muhammed, bizim için gerçeğin yaşayan tanıklığıdır. Bu gerçek ne morglarda kaybolacak ne de unutulacak; onu hatırlayanların yüreğinde sonsuza dek yaşayacaktır. Ruhun sonsuz huzur içinde olsun, sevgili Milad.